امروز ناراحت بودم که چرا آقای همسر اونقدر که باید برای من وقت نمیزاره و یا سر کاره یا دنبال برنامه های خودش وقتی اومد یه مقدار سر و سنگین بودم و پرسید چی شده من حرفی نزدم بعد رفت استخر...

من افتادم روی تخت به گریه که چرا اصلا فکر من نیست که یه بیرونی من را ببره، تفریح دو نفره ای چیزی

بعدش با خودم فکر کردم که اون مسئول شادی و خوشبختی من نیست. من مسئول شادی و خوشبختی خودم هستم و منم باید برنامه های خودم را داشته باشم.

وقتی اومد دیگه سر و سنگین نبودم و تا آخر شب با هم خوش و خرم بودیم.

با یه تغییر باور ساده سریع حال و هوام عوض شد. پس برای تغییر اوضاع و شرایط باید باورهامون را تغییر بدیم.